Εγώ, ο εγκληματίας

Εγώ, ο εγκληματίας

Εγώ, ο εγκληματίας 990 557 Esoptron Insider

Παραγγέλνω λοιπόν μια ρώσικη σαλάτα και ένα ελληνικότατο κύριο πιάτο. Μοσχάρι στιφάδο. Μοσχομύριζε! Το κρέας ήταν λουκούμι, εισαγωγής βέβαια από τη Γερμανία. Τα κρεμμυδάκια μια γλύκα, εισαγωγής κι αυτά από την Ολλανδία. Έριξα αρκετό μαυροπίπερο Κεϋλάνης βέβαια κι έσφιξα και λίγο λεμόνι Αργεντινής. Δεν μπορούσα αυτό το φαγητό να το αφήσω ασυνόδευτο από ένα εξαιρετικό κρασί. Μια φιάλη γαλλικό κρασί ήταν το άριστο συμπλήρωμα. Ευχαριστήθηκε η ψυχή μου. Τέτοιο καλό φαγητό είχα καιρό να απολαύσω. Ζήτησα να έρθει ο σεφ να τον ευχαριστήσω και ήρθε, αλλά ήταν Κινέζος και δεν ήξερα πώς να τον ευχαριστήσω. Του έκανα μια μικρή υπόκλιση καθώς καθόμουνα, μου έκανε κι αυτός μερικές υποκλίσεις κι έφυγε για την κουζίνα του.

Μετά από το πλούσιο γεύμα μού μύρισε καφές. Παράγγειλα έναν ελληνικό καφέ γλυκύ βραστό με ολίγη. Ήρθε το καφεδάκι με τρεις μικρές φουσκάλες στις άκρες και μια μεγάλη στην μέση. Μού άρεσε οπτικά. Ήταν τέλειος.
Βραζιλιάνικος καφές βέβαια και η ζαχαρίτσα από Τσεχία μεριά. Πριν πιώ μια γουλιά, άναψα τσιγάρο, αμερικάνικο με μεγάλο φίλτρο. Απολάμβανα το καφεδάκι μου με το γλυκόσερτο τσιγάρο και μου ήρθε η επιθυμία να γράψω για την ομορφιά της απόλαυσης. Θυμήθηκα που παλιά στις μεγάλες μου πείνες είχα γράψει ένα στίχο. «Συνήθισα να γράφω χορτασμένος. Νηστικός δεν κατάφερα να γράψω πέραν από την λέξη πεινώ».

 

 

Ψέματα σας λέω κι εγώ τόση ώρα. Δεν πήγα στο «Διεθνές», δεν έφαγα και δεν ήπια. Θα μπορούσα όμως να το κάνω,
όπως το κάνουν τόσοι άλλοι. Κάνω άλλα πράγματα εγώ εξ ίσου κακά. Φορώ κινέζικα ρούχα, κινέζικα παπούτσια,
αγοράζω κινέζικα σκόρδα, πατάτες Αιγύπτου, κρεμμύδια Ολλανδίας, λεμόνια Αργεντινής, φακές του Περού, φασόλες Τουρκίας, ζάχαρη εισαγωγής, προζυμωμένο ψωμί Κίνας, αυτοκίνητο ιταλικό, καίω βενζίνα φυσικά εισαγόμενη…

Και πού είναι θα μου πείτε το κακό; Να σας το απαντήσω. Δεν είναι απλώς κακό, είναι ένα έγκλημα. Φορώντας τα κινέζικα κάνω άνεργους τους αγρότες που παράγουν το μπαμπάκι, τους εργάτες που γνέθουν τα νήματα, τους εργάτες που όμως υφαίνουν τα υφάσματα, τους σχεδιαστές των ρούχων, τους ράπτες που ράβουν τα ρούχα, τους πλασιέ που λανσάρουν τα ρούχα και κλείνω τα καταστήματα που τα πουλούν. Αγοράζοντας σκόρδα, κρεμμύδια, πατάτες, όσπρια εισαγωγής, κόβω τα χέρια των αγροτών. Η ύπαιθρος χώρα ερημώνει χέρσα, οι αγρότες δεν παράγουν και πεινούν μαζί μας, ενώ έπρεπε να μας θρέφει η παραγωγή τους. Αυτά τα εγκλήματα κάνω εγώ, δυστυχώς, μαζί με όλους τους άλλους Έλληνες.

Ονοματεπώνυμο *

Το Email σου *

Το μήνυμά σου

Συμφωνώ με τους Όρους Χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου

Ονοματεπώνυμο *

Το Email σου *

Το μήνυμά σου

Συμφωνώ με τους Όρους Χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου