Επιστήμη

Αποδομώντας το Φαινόμενο της Συνείδησης

Αποδομώντας το Φαινόμενο της Συνείδησης 744 389 Esoptron Insider

Γιατί σκεπτόμαστε; Γιατί ότι αναπαριστούμε νοερά, από μια εικόνα έως μια φαντασίωση, δεν μπορούμε ούτε
να το αγγίξουμε, ούτε να αισθανθούμε την ύπαρξή του όπως αισθανόμαστε τις υποστάσεις των υλικών αντικειμένων από τα οποία περιβαλλόμαστε, όπως αντιλαμβανόμαστε τα πρόσωπα και τις καταστάσεις γύρω μας, στον πραγματικό κόσμο στον οποίο ζούμε; Αναρίθμητες δοξασίες, μελέτες, υποθέσεις, θεωρίες και επιστημονικοί κλάδοι
έχουν αναδυθεί μέσα στους αιώνες της ανθρώπινης ιστορίας, όλα ως απόπειρες να ερμηνευθεί, αλλά και να αναπαραχθεί τεχνητά, το φαινόμενο που καλείται ως «συνείδηση». Τι είναι όμως η συνείδηση;

Η πολυπλοκότητα του εγκεφάλου επιβάλει να προσεγγίσουμε με συστημικό τρόπο αυτές τις ιδιότητές του (όπως οι παραπάνω λειτουργίες), διότι από την πολυπλοκότητα αυτή αναδύεται ένα πολυεπίπεδο Λογισμικό Κύκλωμα.
Αυτό δεν μπορεί να αποκληθεί απλοϊκά με μια τόσο αφηρημένη έννοια όπως η «συνείδηση», καθώς η κάθε συνιστώσα του αναλύεται σε πολλαπλές ετερογενείς τέτοιες συνιστώσες και η ίδια η αυτοσυνείδηση, η αίσθηση που έχουμε της ενότητας του εαυτού μας, αποτελεί κι αυτή μια παράμετρο/συνιστώσα ενός ευρύτερου κυκλώματος που αναδύεται από δυναμικά «υλισμικά» κυκλώματα των νευρώνων και των συνάψεων.

Από τα αρχαιότατα χρόνια γινόταν διαχωρισμός του υλικού σώματος από την άυλη και ανεπαίσθητη συνείδηση, ένας διαχωρισμός που οδήγησε στην εγκαθίδρυση του φιλοσοφικού ρεύματος του Δυισμού, ο οποίος εξακολουθεί να απαντάται σε πολλούς ανθρώπους ως άποψη, ακόμα και σήμερα. Η Δυιστική Αντίληψη περί της διαχωρισμένης φύσης της ύλης και του νου, ως δυο εντελώς ξεχωριστές οντότητες, ενώ εκφράστηκε στην πληρότητά του από
τον αρχέγονο ανιμισμό των πρωτόγονων εποχών και ανεδείχθη στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και τη Ρώμη, μέσω της πληθώρας των σχολών φιλοσοφικής σκέψης που εμφανίστηκαν, τεκμηριώθηκε επίσημα τον 17ο αιώνα από τον Γάλλο Φιλόσοφο, Ρενέ Ντεκάρτ ή Καρτέσιο.

 

Έρευνες του πεδίου της Συστημικής Νευροεπιστήμης, έχουν αποκαλύψει το ρόλο των νευρωνικών ταλαντώσεων, δηλαδή των ηλεκτρικών ρυθμογενετικών δυναμικών που παράγονται από νευρωνικά κυκλώματα, τα οποία δεν εντοπίζονται σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, αλλά βρίσκονται διάσπαρτα σε ολόκληρο τον εγκέφαλο και επικοινωνούν μεταξύ του ως ένα ενιαίο ρυθμογενετικό υπερδίκτυο νευρωνικών ηλεκτρικών ταλαντώσεων.
Το ενιαίο ρυθμογενετικό υπερδίκτυο αυτό μαζί με τις συχνότητες των ταλαντώσεων που γεννά, καλείται «ταλάντωμα» και μάλλον σε αυτό εντοπίζεται η γένεση του Λογισμικού Κυκλώματος που καλείται
αυθαίρετα και αφηρημένα ως «συνείδηση». Στη ουσία, αυτό που ονομάζουμε συνείδηση, είναι μια από τις πολλές παραμέτρους ομοιοστατικής ανάδρασης των κόμβων αυτού του Λογισμικού Κυκλώματος.

Κατάθλιψη: Αιτίες, Συμπτώματα και τρόποι καταπολέμησής της

Κατάθλιψη: Αιτίες, Συμπτώματα και τρόποι καταπολέμησής της 800 600 Esoptron Insider

Στην καθημερινή ζωή με τον όρο »κατάθλιψη» εννοούμε μια κατάσταση θλίψης και μελαγχολίας, αυτό συνήθως είναι παροδικό και μάλλον οφείλεται σε κάτι σχετικά ασήμαντο και επουσιώδες. Η κατάθλιψη διαφέρει από την Κλινική Κατάθλιψη η οποία, στην Ψυχιατρική,  χαρακτηρίζεται από συμπτώματα που διαρκούν πάνω από δύο εβδομάδες και είναι τόσο σοβαρά ώστε να επεμβαίνουν στην καθημερινότητα ενός ατόμου. Η Κλινική Κατάθλιψη, συγκαταλέγεται στις πιο συνηθισμένες ψυχιατρικές νόσους της εποχής μας. Όμως, κάθε άνθρωπος, στην πορεία της ζωής του, θέλοντας να περιγράψει της ψυχική του διάθεση που τον χαρακτηρίζει μια συγκεκριμένη στιγμή, δύναται να χρησιμοποιήσει, επίσης αυτόν τον όρο.  Στα πιο κύρια συμπτώματα της κατάθλιψης, παρατηρούνται η συνεχής κούραση του ατόμου, χαμηλή ενεργητικότητα, άσχημη διάθεση, στενοχώρια, προβλήματα ύπνου και προβλήματα στην πρόσληψη τροφής, δυσκολία στην προσοχή και τη συγκέντρωση και χαμηλό ή καθόλου ενεργητικό ως προς τη λήψη αποφάσεων. Όταν αυτά τα προαναφερθέντα συμπτώματα, παρατηρούνται με διάρκεια στο μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, για τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας και είτε τα εκφράζει το άτομο μόνο του είτε τα παρατηρούν οι άλλοι γύρω του, τότε μπορεί εδώ να χρησιμοποιήσουμε τον όρο »Κλινική  Μορφή Κατάθλιψης» που χρησιμοποιείται στην Ψυχιατρική.

 

Η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στον ψυχιατρικό όρο »κατάθλιψη» ή καλύτερα »Κλινική Κατάθλιψη», από εκείνον της καθημερινής ζωής, έγκειται στη διάρκεια και τη μονιμότητα των συμπτωμάτων, καθώς και στην αιτία που ωθεί κάποιον να μην αισθάνεται καλά. Για παράδειγμα, όταν υπάρχουν εμφανή και αισθητά προσωπικά ή γενικότερα αίτια που προκαλούν στον άτομο πτώση διάθεσης και συναισθηματική κατάπτωση, όπως π.χ θάνατος αγαπημένου προσώπου, χωρισμός από σχέση, κάθε λογής ερωτική απογοήτευση, απώλεια εργασίας, οικονομική καταστροφή, κλπ, τότε δεν μπορεί να λογίζεται η κατάσταση αυτή ως »Κλινική Κατάθλιψη» ή »Καταθλιπτική Ψύχωση». Ο ψυχιατρικός όρος »Κλινική Κατάθλιψη» ή »Μείζονα Καταθλιπτική Ψύχωσης», χρησιμοποιείται στην ψυχιατρική σημειολογία ως μια κατάσταση όπου οφειλόμενη σε μη-φυσιολογικά αίτια, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τα προαναφερθέντα παραδείγματα που κατονομάστηκαν πιο πάνω.

 

Επιπλέον, η Κλινική Κατάθλιψη, δεν κάνει διάκριση σε ηλικία ή φύλο. Μπορεί να εκδηλωθεί σε ένα μικρό παιδί και εξίσου σε έναν υπερήλικα. Η Κλινική κατάθλιψη, μπορεί να αντανακλάται στο συναίσθημα και στη συμπεριφορά του ασθενή, αλλά στην ουσία, αποτελεί μια βιολογική νόσο. Η βιολογική δυσλειτουργία του εγκεφάλου που οδηγεί στην εμφάνιση των συμπτωμάτων της Κλινικής Κατάθλιψης και στη διάγνωση αυτής, είναι η ελαττωματική επικοινωνία ανάμεσα στις νευρωνικές συνάψεις και συγκεκριμένα στην έκκριση και αποδόμηση των νευροδιαβιβαστών, κυρίως των κατεχολαμινών (νορανδρεναλίνη και ντοπαμίνη) και της σεροτονίνης (ρυθμιστική ορμόνη της διάθεσης και των ενδογενών συμπεριφορικών τάσεων του ανθρώπου). Με βάση τις βιοστατιστικές μελέτες, η Κλινική Κατάθλιψη, πλήττει περισσότερο το γυναικείο φύλο κατά ένα μεγάλο ποσοστό (τριπλάσια συχνότητα εμφάνισης από αυτή των αντρών) και κυρίως μεταξύ των ηλικιών 30-50, καθώς η γυναίκα επωμίζεται καθημερινά πολλαπλούς ρόλους και -κατά συνέπεια- καταπονείται πιο πολύ.

 

ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΑΥΤΗ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΙΑ ΝΕΥΡΩΝΙΚΗ ΣΥΝΑΨΗ

 

Ως προς την αντιμετώπιση της Κλινικής Κατάθλιψης, η Ψυχιατρική, εφαρμόζει μια σειρά από εγκεκριμένες και αποτελεσματικές μεθόδους:

 

1) Φαρμακοθεραπεία με αντικαταθλιπτικά: λίθιο αλλά και εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs) (με αμφισβητήσιμο αν είναι αποτελεσματικά, με πολλές παρενέργειες και με τους γιατρούς να παραπλανούν το κοινό, αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης (MAOIs), τρικυκλικα
Ψυχοθεραπεία (γνωσιο-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία).

2) Ηλεκτροσπασμοθεραπεία (ECT): Παλιά λεγόταν και »ηλεκτροσόκ». Συνιστά εφαρμογή ηλεκτρικού ρεύματος στον εγκέφαλο, με επαναλαμβανόμενη διοχέτευση, σταθερής έντασης και με ταυτόχρονο ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο. Είναι μια τεχνική που επιτελείται κατόπιν αναισθησίας και συνεπώς, χρειάζεται τη συμβολή του Αναισθησιολόγου. Στον ασθενή χορηγείται αναισθητικό και νευρομυϊκός αποκλειστής για μυοχάλαση (μεπροβαμάτη, καρισοπροδόλη, παράγωγα βενζοδιαζεπινών, κλπ) καθώς και μηχανικός αερισμός με 100% οξυγόνο, από τη στιγμή που δεν μπορεί να αναπνεύσει χωρίς υποστήριξη. Μόλις ο ασθενής χάσει τις αισθήσεις του και παραλύσει, ο Ψυχίατρος εφαρμόζει μονόπλευρα ηλεκτρόδια (φώτο, αριστερά με τα δυο ηλεκτρόδια δεξιά κροταφικά και άνω μετωπιαία στην κεφαλή) ή αμφοτερόπλευρα (φώτο, με τα δυο ηλεκτρόδια και στις δυο κροταφικές πλευρές της κεφαλής-αμφορεροπλεύρως) στην κεφαλή και χορηγεί ηλεκτρική διέγερση από 70 έως 150 Volt στον εγκέφαλο για διάστημα 0,1-1 δευτερόλεπτο. Αυτό προκαλεί μια γενικευμένη επιληπτική δραστηριότητα που διαρκεί από 30-60 δευτερόλεπτα.

3) Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός (repetitive Transcranial Magnetic Stimulation, rTMS). Πρόκειται για νέα μέθοδο, η οποία έχει λάβει την έγκριση του Αμερικανικού Οργανισμού Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA). Η θεραπεία με επαναληπτικό διακρανιακό μαγνητικό ερεθισμό χορηγείται μέσω ενός ηλεκτρομαγνητικού πηνίου, που βρίσκεται σε επαφή με το τριχωτό της κεφαλής.  Μέσω αυτού δημιουργούνται επαναλαμβανόμενοι πολύ μικρής διάρκειας ηλεκτρομαγνητικοί παλμοί, οι οποίοι διεγείρουν τα αντίστοιχα εγκεφαλικά κέντρα, που βρίσκονται κάτω από το σημείο επαφής του πηνίου. Με τον τρόπο αυτό, ενισχύονται τα θετικά συναισθήματα ή καταστέλλονται τα αρνητικά, ανάλογα με το ποιο κέντρο του εγκεφάλου επηρεάζει το πηνίο. Η μέθοδος αυτή βασίζεται στην ίδια φυσική αρχή με την ηλεκτροσπασμοθεραπεία (ECT), δηλαδή στη ρύθμιση της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου, ωστόσο, σε αντίθετη με την ηλεκτροσπασμοθεραπεία, δεν απαιτείται αναισθησία. Ο επαναληπτικός διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός είναι μία θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στη φαρμακευτική αγωγή ή υπάρχουν αντενδείξεις στη λήψη φαρμάκων.

4) Χοροθεραπεία (τανγκό).

 

Στη θεραπευτική προσέγγιση της κατάθλιψης, συμπεριλαμβάνονται και οι ολιστικές-εναλλακτικές θεραπείες, όπως η μέθοδος του Οραματισμού, η Ομοιοπαθητική, η Ρεφλεξολογία, ο Βελονισμός, το Ρέϊκι, η Αρωματοθεραπεία, τα Ανθοϊάματα Μπαχ, τα βότανα, η άσκηση και η χορήγηση βιταμινών και λοιπών φυσικών σκευασμάτων συμπληρωμάτων διατροφής.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΜΑΣ »Κατάθλιψη. Καταπολεμήστε την χωρίς φάρμακα»

 

 

Αλλεργίες: Συμπτώματα, τύποι αλλεργιών και τρόποι αντιμετώπισής τους

Αλλεργίες: Συμπτώματα, τύποι αλλεργιών και τρόποι αντιμετώπισής τους 794 526 Esoptron Insider

Οι αλλεργίες είναι πολύ συχνές και επηρεάζουν 1 στους 4 ανθρώπους. Έτσι είναι από τα πιο συχνά και δαπανηρά προβλήματα υγείας ιδιαίτερα στα ανεπτυγμένα κράτη. Όμως τι ακριβώς είναι η αλλεργία; Αλλεργία χαρακτηρίζεται η δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου που προκαλεί έντονη αντίδραση ενάντια σε συνήθως αβλαβείς ουσίες που βρίσκονται στο φυσικό μας περιβάλλον. Αυτές οι ουσίες ονομάζονται αλλεργιογόνα. Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για την αλλεργία δεν είναι γνωστοί, αλλά σίγουρα σημαντικοί είναι οι γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Ατοπικοί χαρακτηρίζονται οι άνθρωποι με τάση να υποφέρουν από αλλεργικές παθήσεις.

Αλλεργία μπορεί να προκαλείται από μεσολάβηση αντισωμάτων ή κυττάρων. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων το αντίσωμα που είναι υπεύθυνο για την αλλεργική αντίδραση ανήκει στην κατηγορία IgE. Οι πιο συνήθεις οργανικές εκδηλώσεις των αλλεργιών είναι 1) η φλεγμονή, 2) η αγγειοδιαστολή 3) η ερυθρότητα 4) πόνος

 

Οι αλλεργίες, ανάλογα με τα συμπτώματα, διαιρούνται σε δερματικές αλλεργίες (όπως η κνίδωση ή αλλιώς αγγειοδερματικό οίδημα, η αλλεργική δερματίτιδα ή έκζεμα αλλεργικής βάσης, κλπ.), αλλεργίες του αναπνευστικού (όπως το άσθμα, η αλλεργική ρινίτιδα, κλπ), του οφθαλμού (όπως η επιπεπιφυκίτιδα), οι αλλεργίες του γαστρεντερικού και οι οξείες αλλεργικές αντιδράσεις που συνοδεύονται από δερματικές και άλλες αντιδράσεις (όπως το αναφυλακτικό επεισόδιο και το αλλεργικό σοκ). Επίσης, στις κατηγορίες των αλλεργιών, εντάσσουμε και τις εξειδικευμένου τύπου αλλεργίες, τις οποίες δύναται ο κάθε άνθρωπος να εμφανίζει συχνά ή να έχει εμφανίζει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του και είναι ξεχωριστές και διαφορετικές για τον κάθε άνθρωπο, ξεχωριστά, όπως π.χ. οι αλλεργίες που προκαλούνται από συγκεκριμένα τρόφιμα, φάρμακα, παράσιτα (ακάρεα) και έντομα (υμενόπτερα, μέλισσες, σφήκες, κλπ).

 

 

 

Ως προς τη διάγνωση των αλλεργιών, τα δερματικά τεστ βοηθούν να εντοπιστεί το υπεύθυνο αλλεργιογόνο και να βρεθεί η σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση. Κατά τις δερματικές δοκιμασίες χρησιμοποιούνται διαλύματα αλλεργιογονικών ουσιών, όπως γύρη αγρωστωδών, θαμνοειδών, δένδρων, επιθήλια ζώων (γάτα, σκύλος) και ακάρεα οικιακής σκόνης. Κατά περίπτωση, χρησιμοποιούνται και διαλύματα αλλεργιογονικών τροφών όπως είναι οι φράουλες, οι ξηροί καρποί, τα οστρακοειδή και τα θαλασσινά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα κ.α. . Οι δερματικές δοκιμασίες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες και αξιόπιστες εξετάσεις και μπορούν να εντοπίσουν αποτελεσματικά το σύνολο των υπεύθυνων αλλεργιογόνων. Επιπρόσθετα, ο εργαστηριακός έλεγχος των ειδικών ΙgΕ αντισωμάτων (RAST) στο αίμα των αλλεργικών ατόμων βοηθάει σημαντικά στη διάγνωση των αλλεργικών παθήσεων.

Ως προς την αντιμετώπιση και τη θεραπεία των αλλεργιών, οι γιατρό εστιάζονται σε τρεις στρατηγικές:

  1. Tην αποφυγή του υπεύθυνου αλλεργιογόνου, όπου αυτό είναι δυνατόν. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί η απομάκρυνση του υπεύθυνου ζώου (π.χ. γάτα). τη φαρμακευτική θεραπεία των αλλεργικών παθήσεων. Υπάρχει ένα ευρύτατο φάσμα θεραπευτικών ουσιών που χρησιμοποιούνται ανάλογα με το είδος και τη βαρύτητα της αλλεργικής νόσου.
  2. Τα νεότερα αντισταμινικά φάρμακα -όπως η σετιριζίνη, η δεσλοραταδίνη και η μπιλαστίνη- αποτελούν φάρμακα πρώτης γραμμής στην αντιμετώπιση των αλλεργικών αντιδράσεων και ιδιαίτερα της κνίδωσης και της αλλεργικής ρινοεπιπεφυκίτιδας. Τα εισπνεόμενα αντισταμινικά και κορτικοειδή αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας των αναπνευστικών αλλεργοπαθειών και φέρνουν επαναστατική βελτίωση στην αντιμετώπιση του αλλεργικού άσθματος. Στη θεραπεία των ιδίων παθήσεων προστέθηκαν πρόσφατα, και σημειώνουν εντυπωσιακά αποτελέσματα, τα αντιλευκοτριενικά φάρμακα.
  3. Η ειδική αντιμετώπιση των εποχικών αλλεργικών παθήσεων γίνεται με την ειδική ανοσοθεραπεία και τη χρήση των αντιαλλεργικών εμβολίων. Το ποσοστό επιτυχίας ανέρχεται στο 95% κι εξασφαλίζει στον ασθενή ουσιαστικό περιορισμό ή απαλλαγή από τα συμπτώματα της αλλεργίας ή/και από την ανάγκη λήψης φαρμάκων. Σε κάθε περίπτωση, η σωστή χρήση των σύγχρονων αντιαλλεργικών θεραπειών μπορεί να βοηθήσει τους αλλεργικούς να απαλλαγούν από τα συμπτώματα και να έχουν καλή ποιότητα ζωής.

Επιπλέον όμως, υπάρχουν και πολλοί ασθενείς με αλλεργικές παθήσεις που έχουν παρατηρήσει σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων τους με τις εναλλακτικές θεραπείες που παρέχει η ολιστική και εναλλακτική προσέγγιση στην Ιατρική και η φυσική Φαρμακευτική (»Φαρμακείο της Φύσης). Αξίζει να συμπληρώσουμε όμως, ότι αυτές οι θεραπείες δρουν απλά συμπληρωματικά και ΔΕΝ υποκαθιστούν ΟΥΤΕ αντικαθιστούν σε καμία περίπτωση τις κλασσικές θεραπείες και σχήματα αντιμετώπισής τους που προσφέρει η Κλασσική Ιατρική. Οι συμπληρωματικές αυτές εναλλακτικές και ολιστικές θεραπείες των αλλεργιών, γίνονται αρκετά αποτελεσματικές όταν ενισχύονται από άλλους φυσικούς παράγοντες ενδυνάμωσης και αποτοξίνωσης του οργανισμού (φυσικές πηγές ενέργειας όπως πχ. φως, συμπληρώματα διατροφής, μαγνητισμός, ηλεκτροθεραπεία/γαλβανικά ρεύματα, κλπ). Ένα ακόμα παράδειγμα εναλλακτικής και ολιστικής θεραπείας που θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην περίπτωση των ασθενών με διάφορες αλλεργίες, είναι ο Βελονισμός, ενώ ταυτόχρονα με ο ασθενείς προτείνεται να ακολουθεί μια ειδική δίαιτα (σε συνδυασμό με τον Βελονισμό) που δεν συμπεριλαμβάνει ζάχαρη και γαλακτοκομικά προϊόντα.

 

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΛΛΕΡΓΙΩΝ,  ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΊΝΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΟΙΚΟΥ: »Αλλεργίες Πως να τις αντιμετωπίσετε με φυσικά μέσα» https://esoptron.gr/product/%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%80%cf%89%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%89%cf%80%ce%af%cf%83%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%bc/

 

 

 

Ο βιολογικός οργανισμός κρύβει το μεγαλείο και τη σοφία του σύμπαντος

Ο βιολογικός οργανισμός κρύβει το μεγαλείο και τη σοφία του σύμπαντος 660 300 Esoptron Insider

Οι αλήθειες που ανακάλυψαν οι επιστήμονες -κι εκεί βασίζεται όλη η τεχνολογία μας- είναι απλές, βρίσκονται
στη φύση και συνήθως μπροστά μας. Μπορεί να τις ψάχνουμε σε πολύ πολύπλοκους συλλογισμούς ή σχέσεις, αλλά
πάντα είναι απλές. Μπορεί για να τις αξιοποιήσουμε για να βρίσκουμε πολύπλοκους δρόμους, διότι δεν μπορούμε
να τις αξιοποιήσουμε αλλιώς, αλλά αυτό δεν τις κάνει πολύπλοκες.

Ο αριθμός των κυττάρων που αποτελούν το σώμα μας είναι πολλαπλάσιος του αριθμού των κατοίκων της Γης, κι όμως το έργο τους είναι πολύ πιο αποτελεσματικό, διότι τα κύτταρα συνεργάζονται και συνεννοούνται τέλεια μεταξύ τους. Τα κύτταρα έχουν «αυτογνωσία», δηλαδή γνωρίζουν την αποστολή τους και επιτελούν το «καθήκον» τους με ευλάβεια και τέλεια ακρίβεια προς όφελος του όλου οργανισμού και των ίδιων.

 

 

Η πρώτη αλήθεια έχει τη βάση της στον βιολογικό μας οργανισμό. Εκεί που κρύβεται όλο το μεγαλείο και η σοφία του σύμπαντος. Πρότυπο της Ενότητας για την εξασφάλιση της ειρήνης, της αρμονικής ζωής, της συμβίωσης και των ουσιαστικών και αυθεντικών σχέσεων που χαρίζουν γαλήνη, ικανοποίηση και διάθεση για δημιουργικό έργο και πνευματική ανέλιξη, είναι ο ίδιος ο βιολογικός οργανισμός μας. Κάθε ομάδα κυττάρων (διαφορετικά σε σχήμα, μέγεθος και λειτουργία), θεωρεί πολύ σημαντικό το έργο της, όπως και αυτό των άλλων ομάδων, και δεν πέφτει ποτέ στην παγίδα της σύγκρισης ή της αμφιβολίας, για την αξία της, όπως κάνουν συχνά οι άνθρωποι, καλλιεργώντας τον φθόνο και την κακεντρέχεια.

 

Τα κύτταρα διαθέτουν μία νοημοσύνη που λειτουργεί ολιστικά για το καλό του οργανισμού και επ’ ωφελεία όλων
των «αδελφών» κυττάρων. Η αρτιότητα του οργανισμού και η τελειότητα των λειτουργιών του εξασφαλίζεται από την άριστη συνεργασία των δισεκατομμυρίων κυττάρων του, τα οποία ούτε ομοιόμορφα ούτε «ίσα» είναι.

Θεωρίες και εκδοχές της προέλευσης της ζωής

Θεωρίες και εκδοχές της προέλευσης της ζωής 569 900 Esoptron Insider

Οι επιστήμονες έχουν δημιουργήσει ένα λεπτομερές σχέδιο αντίδρασης, το οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα πλούσιο «πρωταρχικό ζωμό», έτσι ώστε τα πολυμερή να εμφανίζονται σε αυτό και να μπαίνει στο παιχνίδι η πλήρης χημική εξέλιξη. Η υπόθεση της αβιογενούς προέλευσης της ζωής από τον «οργανικό ζωμό», που ελέγχθηκε από τα πειράματα του Miller και Urey, προωθήθηκε το 1924 από τον σοβιετικό βιοχημικό Alexander Oparin. Και παρόλο που έζησε στα «σκοτεινά χρόνια» του κομμουνιστικού καθεστώτος, όπου οι επιστημονικές έρευνες ήταν σε δεύτερη μοίρα, το έργο του αναγνωρίστηκε και το κύριο βραβείο της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρείας για τη Μελέτη της Προέλευσης της Ζωής (ISSOL), φέρει το όνομά: Μετάλλιο του Οπαρίν.

Ωστόσο, η απλή αναπαραγωγή για την «κανονική ζωή» δεν είναι αρκετή: κάθε ζωή είναι, πρώτα απ’ όλα, ένα χωρικά απομονωμένο τμήμα του περιβάλλοντος που χωρίζει τις διαδικασίες ανταλλαγής, διευκολύνοντας τη ροή κάποιων αντιδράσεων και επιτρέποντας την εξαίρεση άλλων. Με άλλα λόγια, η ζωή είναι ένα κύτταρο οριοθετημένο από μια ημιδιαπερατή μεμβράνη που αποτελείται από λιπίδια. Και η «πρωτοκυψέλη» θα έπρεπε να εμφανίστηκε ήδη στα πρώτα στάδια της ζωής στη Γη. Η πρώτη υπόθεση για την προέλευσή τους εκφράστηκε από τον Alexander Oparin. Κατά την άποψή του, οι «πρωτεομεμβράνες» θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως σταγονίδια υδρόφοβων λιπιδίων, που μοιάζουν με κίτρινες σταγόνες ελαίου που επιπλέουν στο νερό. Σε γενικές γραμμές, οι ιδέες του επιστήμονα γίνονται αποδεκτές από τη σύγχρονη επιστήμη.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Hellenic Nexus, τεύχος 143 (Ιούνιος 2019) που κυκλοφορεί.

  • Γίνετε συνδρομητής στο HELLENIC NEXUS, πατώντας ΕΔΩ
  • Αγοράστε ένα τεύχος γνωριμίας, πατώντας ΕΔΩ

 

Ταξίδι στη συνείδηση

Ταξίδι στη συνείδηση 817 481 Admin

Η ΣΥΓΧΥΣΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

Άρθρο της Δρ. Αθανασίας Στέφου στο ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ

Από το 1970, οι επιστήμες που μελετούν τον εγκέφαλο και η ψυχολογία έχουν ταχεία ανάπτυξη. Οι έρευνες για τη συνείδηση έχουν να καταδείξουν αξιόλογα πορίσματα. Μεγαλύτερο μειονέκτημα του ορισμού αυτού είναι ότι δεν αποκαλύπτει την ουσιαστική φύση της συνείδησης. Δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί η συνείδηση
είναι η συνείδηση.

Ο παραδοσιακός ορισμός ότι η συνείδηση είναι η «αντικειμενική εικόνα του πραγματικού κόσμου στην υποκειμενική εικόνα του ανθρώπινου εγκεφάλου», μας αφήνει ερωτήματα. Η «υποκειμενική εικόνα» δεν σημαίνει απαραίτητα συνειδητή, αλλά μπορεί να είναι ασυνείδητη ή υποσυνείδητη.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ, τεύχος 276 – Μάιος 2019 που κυκλοφορεί στα περίπτερα, τα καταστήματα τύπου και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία στις 23/5/2019.

  • Γίνετε συνδρομητής στο ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ, πατώντας ΕΔΩ
  • Αγοράστε ένα τεύχος γνωριμίας, πατώντας ΕΔΩ
Ονοματεπώνυμο *

Το Email σου *

Το μήνυμά σου

Συμφωνώ με τους Όρους Χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου

Ονοματεπώνυμο *

Το Email σου *

Το μήνυμά σου

Συμφωνώ με τους Όρους Χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου